LANGAW

Noong bata pa ako, madaming langaw sa Pilipinas. Sa pagkain, sa basura, sa loob ng mga establishments at lalong lalo na sa ibabaw ng tae. Hahaha! Naalala ko tuloy yung joke na may dalawang langaw na nakadapo sa ibabaw ng isang tae. Sabi ng unang langaw “Pare, natae ako”. Sabi ng pangalawang langaw, “Pre bastos ka kunakain tayo”. So much for remembering that langaw joke, noong bata pa ako, maraming langaw sa likod bahay namin. Pinapatay ko sila sa pamamagitan ng paghampas ng walis tingting. Tapos bumibili ang nanay ko nung kulay dilaw na madikit nasabi ay nanghuhuli ng langaw, ipis at daga. At syempre di ko pilampas ang pagkakataong subukan kung talang madikit siya. Ngayon, wala na akong ganung nakikitang langaw. Dati magluto lang nanay ko ng alamang (na masarap sa singkamas at manga) eh sandamakmak na sila. Para silang dinosaur na naglaho sa face of rizal. Matagal tagal na rin akong walang encounter sa kanila but i know they will fly again. :D

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s