A LOVE THAT EVERYONE DESERVES

IMG_8302-9.PNG
Mula ng magkaisip ako, alam ko mahal ako ng magulang ko. Maaruga sila, pinuprotektahan nila ako at lagi silang nandyan sa panahong kailangan ko sila. Habang tumatanda ako, ang pagmamahal ko sa akin magulang ay nabawasan dahil naghihigpit na sila, puros pangaral. Naging rebelde ako. Nang simula akong makihalobilo sa ibang tao, natutoo akong magmahal. Di ko alam dati pero mabilis akong umibig. Magtanong lang ng “Kumain ka na ba?” o bumati lang ng “Good Morning” kala ko love na. Nag invest na agad ako ng feelings. Nagmamadali. Minsan nga, lihim ka na lang napapangiti kapag nagtitext siya o kaya nag uusap kayo buong magdamag kahit napag usapan nyo na ang mga bagay bagay ng kayong magkasama. Minsan, mas masarap magmahal ng mga hayop kagaya ng pusa o aso. Ang pinagkaiba lang, ang aso kapag nakita ka, nagkakakawag na ng buntot samantalang ang pusa, walang pakialam kasi basta pinapakain mo lang sila ok na. Mabalik tayo sa tao uli, papasok ka relasyon. Kala mo naman happy ending na habang buhay. Pero kapag nagkasakitan na kayo, sinasabi mo sa sarili mo na para kang si Kim Chiu o Sarah Geronimo na pinaiiyak ng mga playboy nilang nagugustuhan o kaya naman manhid. Alam ko na bahagi lang naman na magrebelde, masaktan, umiyak o di pansinin kapag dating mo mula sa isang nakakapagod na araw, cycle kasi siya. Lahat ng tao deserve ng love na nararapat sa atin at ang nararapat talaga sa atin ang the best.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s